Αποστολη

Η Αποστολή των Μοναχών

Στον κόσμο της σιωπής, της προσευχής και της υπακοής, οι μοναχοί δεν αποσύρονται από την κοινωνία για να την εγκαταλείψουν, αλλά για να την σηκώσουν στα χέρια τους με τρόπο αόρατο, σιωπηλό και διακριτικό. Η αποστολή τους δεν είναι εξωτερική, μα βαθύτατα εσωτερική· δεν είναι έργο φανερό, αλλά καρπός πνευματικού αγώνα.

Ο μοναχός εγκαταλείπει τα εγκόσμια όχι από περιφρόνηση, αλλά από έρωτα για τον Θεό και προσφορά για τον άνθρωπο. Προσεύχεται «υπέρ της του κόσμου σωτηρίας», γίνεται στήριγμα αοράτου ελέους για τον ταλαιπωρημένο και πονεμένο σύγχρονο άνθρωπο. Με την αδιάλειπτη προσευχή, τη νηστεία, την αγρυπνία και τη σιωπηλή εργασία, προσφέρει την ύπαρξή του ως θυσία ευώδους πνευματικής λατρείας.

Η χρησιμότητα της μοναχικής ζωής δεν αποτιμάται με κοινωνικά ή υλικά μέτρα. Η Μονή δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, ούτε πολιτιστικό μουσείο· είναι φάρος πνευματικός, χώρος θεραπείας της ψυχής, καταφύγιο για τον διψασμένο εσωτερικό άνθρωπο. Μέσα στους τοίχους της, οι πατέρες αναζητούν και προσφέρουν εκείνο που λείπει πιο πολύ στον σύγχρονο κόσμο. Η παρουσία τους είναι μία σιωπηλή μαρτυρία της Βασιλείας του Θεού. Με την αφοσίωσή τους, υπενθυμίζουν ότι η ανθρώπινη ζωή δεν εξαντλείται στην κατανάλωση και την καθημερινότητα, αλλά ότι υπάρχει ένας βαθύτερος προορισμός: η ένωση με τον Χριστό, η αληθινή αγάπη, η αιωνιότητα.