Διακονια και προσφορα

Η Διακονία των Μοναχών 

Στην Μονή, η καθημερινή ζωή των μοναχών δεν περιορίζεται σε έναν εσωστρεφή πνευματικό αγώνα, αλλά εκφράζεται έμπρακτα μέσα από την αυταπάρνηση, την προσφορά και τη διακονία. Κάθε μοναχός, καθοδηγούμενος από την αγάπη προς τον Θεό και εμπνεόμενος από το πρότυπο της ευαγγελικής ταπεινώσεως, αναλαμβάνει με προθυμία το δικό του διακόνημα —είτε πρόκειται για τη φροντίδα των χώρων, είτε για την παρασκευή του άρτου και των τροφών, είτε για την υποδοχή των προσκυνητών ή τη συντήρηση των ιερών κειμηλίων.

Η εργασία στη Μονή δεν έχει χαρακτήρα κοπιαστικής υποχρέωσης, αλλά αποτελεί ευλογημένο μέσο άσκησης, προσευχής και προσφοράς. Κάθε διακόνημα, από το πλέον ταπεινό μέχρι το πλέον απαιτητικό, εντάσσεται αρμονικά στο συνολικό πνευματικό ήθος της μοναστικής ζωής, καλλιεργώντας την αδελφική ενότητα, την προσωπική ταπείνωση και την πνευματική ωρίμανση.

Οι πατέρες δεν εργάζονται για τον εαυτό τους. Η καθημερινή τους προσφορά αποτελεί καρπό της αγάπης τους για τον πλησίον, τον κάθε άνθρωπο που καταφθάνει στη Μονή διψώντας για ψυχική ανάπαυση και ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή τους. Με λόγο λιτό, βλέμμα ειρηνικό και σιωπηλή προσευχή, μεταγγίζουν στους προσκυνητές την ειρήνη και την ευλογία που απορρέουν από τη βιούμενη σχέση με τον Χριστό.

Έτσι, η Ιερά Μονή καθίσταται όχι μόνον τόπος προσευχής και λατρείας, αλλά και ζωντανό εργαστήριο πνευματικής αγάπης, μέσα από τη διακονία των μοναχών, οι οποίοι, αφανώς και αδιαλείπτως, συνεχίζουν τη μαρτυρία του Ευαγγελίου στον σύγχρονο κόσμο.